Bi Kevirekî Du Bihar - Zahrad Yaldizciyan

29 Eylül 2015 Salı

 Bi kevirekî du bihar

Pisika zer
    kevirekî avêt
    darê
Ji darê du bihar erdê ket
Yek ji min re - yek ji te re

Eywax - dîsa paş stuyê xwe kola
    Pisikê

Zahrad Yaldizciyan (Zareh)

Wergerandin: J. Alpîranî

yorum | | Devamı...

Ditirsim - William Shakespeare

Ditirsim

Tu dibêjî ez ji baranê hez dikim,
Dema baran dibare
Tu sîwana xwe vedikî.

Tu dibêjî ez ji tavê hez dikim,
Dema roj dibiriqe
Tu li siyekî digerî.

Tu dibêjî ez ji bayê hez dikim,
Dema ba tê
Tu pacêyên xwe didicî.

Ez jî ditirsim, ji ber ku;
Tu dibêjî ez ji te hez dikim…

William Shakespeare

Wergerandina ji tirkî: J. Alpîranî

yorum | | Devamı...

Ên ku di şer da hatiye kuştin - Paul Eluard

7 Ağustos 2015 Cuma

 Ên ku di şer da hatiye kuştin

Her der bi kuştiyan tijî ye
Êş min difetisîne, difetisîne min
Gîha ji ber tenêtiyê zip û zihaye
Le ez ne sûcdar im,  ne sûcdar im
Min bi kujyeran re hevkarî nekir û nakim jî
Azad im aha bi tenê û serê xwe
Û ji îro şûnve ber bi însanan naçe
Ne mirî, ne jî zindîtiya min

Wergerandin: J Alpîranî

Paul Eluard

yorum | | Devamı...

Me Ji Bîr Nekir - Murathan Mungan

Me Ji Bîr Nekir

bihurîn cejnên birîndar
werz, bi hemû wateyên xwe
yên li cihê tîr ê dil nijiyane
bi salnameyên xwe hatin û bihurîn
hatin û bihurîn bajar û mirî
me ji bîr nekir
ji axê heta gelawêjê
her der
her tişt
mimkun bû
bi qasî Nazim biçoş
bi qasî Aragon evîndar
bi qasî Lorca birîndar bûn em
me ji bîr nekir

li wir erdnigariyek tê talankirin
li wir çapa ofset a rojnameyan
li wir ji nû ve tê nivîsandin 835 rêzik
û bajarên hêviyên xwe winda nekirine

me bi kefenê tarî yê esmên nixumand
miriyên we yên ku stêrkan ew qulqulî kiribûn
miriyên we yên bênav
ên navê wan li nik erdnigariyekê hatiye nivîsîn
me gewdeyên we ji bîr kir, me ji bîr nekir yek ji we jî

serdema şeran û bazaran bû
heman çek bûn ên me bi kar dianîn
heman sûk heman xwîn bû
di dilên ku ji hezkirinê û guleyan re venedibûn re derbas bûn em
di kemînan, bexçeyên belavbûyî
di dîroka wêran re
xeyidîn mîna zarokên
me zarokên musademeyan dît
ên xewên wan çeleng, mîna zarokên xwe ji lûleyên xwe hez dikin
û wekî zarok dixeyidin
wekî xecîcokan dibişirîn li qelaçan
dibuhurîn diçûn
di şeva dirêjtirîn a dîrokê re

li bazaran heman xwîn
di berdêla heman diravî de
sûkên tarî
her car heman dîroka bi xwîn
hew em man di nav jiyanê de
nêzikî mirinê sekinî
û ya/yê di qoroya deh hezaran de diqîriya
întîfada întîfada întîfada

du xweşikiyên me hebûn
ên ji asoya me dadihatin
û du xweşikiyên me yên ku car din venedigeriyan
yek jê gulleyan, a dî jî wêneyên bi çapa ofset stend
sî û sê gule bera ber her yekî ji me dan
bi qasî cemseran dûr, bi qasî mala bavê nêzik
di roj û şevên rojhilatê de
sih û sê stêrk
hê şewla xwe dişînin ji me re

çend arbeşk di berîka xwe digerînim
çend qurnefîl
ji bo rê hevrîşim, ji bo xewê heyvên
ji bo dilê we
min peyvên şilfîtazî
mîna sondeke reş anîn
di welatê sedsalên windabûyî de
zarokên ku mirin wan zû dişopîne
ne li çiyê me bi we re
tenê ji bo avê têxim meterê we hatim
bi qasî Nazim biçoş
bi qasî Aragon evîndar
bi qasî Lorca birîndar
navbera rastî û rewrewkê
di zinarên ku serdemê neqevizandiye de
diçim têm diçim têm

teyisîna mezin a li devê ku efsane lê dicelibin
dema di kêlîkê de veşartî
zimanê avesta yê ji êgir
giha, nebat, kok
zimanê daxdayî, rengê hinarê
lênûska nû ya rojhilatê
dema vegera dehhezaran dixumxumand
ji axê heta gelawêjê
her der her tişt di kemîneke tarî de
ji zarokên ewil
ên nivîsê, teker, dîrokê
ey mezopotamyaya mezin
şeva dû hezar salî
veger li paş xwe biner
birayên min dimirin li rojhilatê dilê min

Murathan Mungan

Werger: Lal Laleş & Îrfan Amîda

yorum | | Devamı...

Me Ji Bîr Nekir - Murathan Mungan

24 Haziran 2015 Çarşamba

Me Ji Bîr Nekir

bihurîn cejnên birîndar
werz, bi hemû wateyên xwe
yên li cihê tîr ê dil nijiyane
bi salnameyên xwe hatin û bihurîn
hatin û bihurîn bajar û mirî
me ji bîr nekir
ji axê heta gelawêjê
her der
her tişt
mimkun bû
bi qasî Nazim biçoş
bi qasî Aragon evîndar
bi qasî Lorca birîndar bûn em
me ji bîr nekir

li wir erdnigariyek tê talankirin
li wir çapa ofset a rojnameyan
li wir ji nû ve tê nivîsandin 835 rêzik
û bajarên hêviyên xwe winda nekirine

me bi kefenê tarî yê esmên nixumand
miriyên we yên ku stêrkan ew qulqulî kiribûn
miriyên we yên bênav
ên navê wan li nik erdnigariyekê hatiye nivîsîn
me gewdeyên we ji bîr kir, me ji bîr nekir yek ji we jî

serdema şeran û bazaran bû
heman çek bûn ên me bi kar dianîn
heman sûk heman xwîn bû
di dilên ku ji hezkirinê û guleyan re venedibûn re derbas bûn em
di kemînan, bexçeyên belavbûyî
di dîroka wêran re
xeyidîn mîna zarokên
me zarokên musademeyan dît
ên xewên wan çeleng, mîna zarokên xwe ji lûleyên xwe hez dikin
û wekî zarok dixeyidin
wekî xecîcokan dibişirîn li qelaçan
dibuhurîn diçûn
di şeva dirêjtirîn a dîrokê re

li bazaran heman xwîn
di berdêla heman diravî de
sûkên tarî
her car heman dîroka bi xwîn
hew em man di nav jiyanê de
nêzikî mirinê sekinî
û ya/yê di qoroya deh hezaran de diqîriya
întîfada întîfada întîfada

du xweşikiyên me hebûn
ên ji asoya me dadihatin
û du xweşikiyên me yên ku car din venedigeriyan
yek jê gulleyan, a dî jî wêneyên bi çapa ofset stend
sî û sê gule bera ber her yekî ji me dan
bi qasî cemseran dûr, bi qasî mala bavê nêzik
di roj û şevên rojhilatê de
sih û sê stêrk
hê şewla xwe dişînin ji me re

çend arbeşk di berîka xwe digerînim
çend qurnefîl
ji bo rê hevrîşim, ji bo xewê heyvên
ji bo dilê we
min peyvên şilfîtazî
mîna sondeke reş anîn
di welatê sedsalên windabûyî de
zarokên ku mirin wan zû dişopîne
ne li çiyê me bi we re
tenê ji bo avê têxim meterê we hatim
bi qasî Nazim biçoş
bi qasî Aragon evîndar
bi qasî Lorca birîndar
navbera rastî û rewrewkê
di zinarên ku serdemê neqevizandiye de
diçim têm diçim têm

teyisîna mezin a li devê ku efsane lê dicelibin
dema di kêlîkê de veşartî
zimanê avesta yê ji êgir
giha, nebat, kok
zimanê daxdayî, rengê hinarê
lênûska nû ya rojhilatê
dema vegera dehhezaran dixumxumand
ji axê heta gelawêjê
her der her tişt di kemîneke tarî de
ji zarokên ewil
ên nivîsê, teker, dîrokê
ey mezopotamyaya mezin
şeva dû hezar salî
veger li paş xwe biner
birayên min dimirin li rojhilatê dilê min

Murathan Mungan

yorum | | Devamı...

Rê - Jana Seyda

1 Haziran 2015 Pazartesi

Rê

Rê ji min re
Hembêza janên xwe
Vedikin

Di her evînê de dibim
Rêwî
Û di her rêyê de
Winda dibim

Tenê
Çavên te
Min ji kûraniya windabûnê
Vedigerînin.

Jana Seyda

yorum | | Devamı...

Dûrî - Jana Seyda

Dûrî


Li ser wê rêya dirêj
Ya weke koçên Enfalan
Dawiya wê nayê
Te pişta xwe dabû min
Û tu diçûyî

Şev hemû bendewarên
Hatina te ne
Tu bi xwedêkî
Were

Jana Seyda

yorum | | Devamı...

Medûsa - Dîlber Hêma

12 Şubat 2015 Perşembe

Medûsa

xwîn dibe baran
dineqişe bi dilopan
çavên xezalê
xezal
li xweşikbûna xwe
mikur  tê

xwîn dibe jahr
pê vedide
porê medûsayê
digirî sarinca bin erdê

xwîn dibe bahr
di xew(n)ên arî de
kevz digre
deqên dayikê

ji şevên bêkolan
sîlueta keçekê didize
xezala beza
û
ji bilî bêjeyên bêjî
namîne stêrk li asîmanan

dilên dil(ber)keçik
dipengize ji malên kavil
û
ji pêsîrên medûsayê
diherike xwirêza jiyanê

baran
li dû xwe dihêlê
xweşikbûna xwe
bar dike ji bajaran

jahr
xwe jahrdadayî dike
bi bargiraniya welatekî gulîsor

bahr
bi med-cezîra botanê
tewaf dike tirba mem û zînê
û dimiçiqe (bi hawar)

li xwînê dilikumim
helbesta qîzanî
di xwînê de dihêlim
û diherim

Dîlber Hêma

yorum | | Devamı...

Kîme ez? - Cigerxwin

7 Şubat 2015 Cumartesi

 Kîme ez?

Kurdê Kurdistan
Tev şoreş û volqan
Tev dînamêt im
Agir û pet im
Sor im wek etûn
Agir giha qepsûn
Gava biteqim
Dinya dihejî
Ev pêt û agir
Dijmin dikujî
Kîme ez?

Ez im rojhilat
Tev birc û kelat
Tev bajar û gund
Tev zinar û lat
Ji destê dijmin:
Dijminê xwînxwar
Xurt û koledar
Ji rom, ji fireng
Di rojên pir teng
Bi kuştin û ceng
Parast, parast
Parast min ev rojhilat
Kîme ez?

Rojhilatê nêzik
Rojhilatê navî
Ev bajar û gund
Ev bej û avî
Ket bin destê min
Pî da ser dijmin
Min bi ceng û şer
Zanîn û hiner
Pişta wî şikand
Serî lê gerand
Ez bûm padîşah
Xurt û serbilînd
Ket destê min ta sînorê Hind
Kîme ez?

Kurdê serfiraz
Dijminê dijmin
Dostê aştîxwaz
Ez xweş mirov im
Ne hirç û hov im
Lê çibkim bê şer
Dijmin naçî der
Bav û kalê min
Dijîn tev serbest
Naxwazim bijîm
Te ebed bindest
Kîme ez?

Divê ez derxim
Dijminê xwînxar
Þahê efyûnkêş
Jontirkê dijwar
Serbest bijîm ez
Wek hevçaxê xwe
Dilxweş bixwum ez
Rez û baxê xwe
Çekan hilgirim derkevim meydan
Rêçek nû çêkim ji boyî însan
Kîme ez?

Ez im ê şikand leşkerê Rêşar
Min bi xwîna xwe parastî ev war
Di sînga dijmin de ez bûme kelem
Xwe dan ber siya min Turk û Ecem
Li ser serê min
Sinbil û kulah
Serê hespê min
Digirt Padîşah
Ez im ew gernas
Ew Selahidîn
Bi pirs ji dimyat
Bi pirs ji Hetîn
Kîme ez?

Ez im Erdeşîr
Ew Noşîrewan
Kesrayê mezin
Bi tac û eywan
Dostê kevnare
Ko bûne dijmin
Serî ditewandin
Ber agirê min
Ez im ew qelaş xurt û pehlewan
Xerac min distan ji Hind û Yewnan
Kîme ez?

Ez im gernas ez im ev mêrxas
Belê ez im Kurd
Îro ez mame
Bindest û zigurd!
Ew tac û eywan
Tev çûn û rizîn
Dijmin nav û deng
Tev ji min dizîn
Xistin laşê min mîkrobên teres
Ta bûm perîşan, bê nav û nekes
Kîme ez?

Ez im ew kurdê serhişk û hesin
Îro jî dijmin ji min ditirsin
Bîna barûdê
Kete pozê min
Dixwazim hawîr
Biteqim ji bin
Dîsa wek mêra
Bikevim çîya
Naxwazim bimrim
Dixwazim bigrim
Kurdistana xwe
Axa mîdîya
Kîme ez?

Kawey hesinker bav û kalê min
Perçiqand serê Zehakê dijmin
Ji gerdana kurd
Wî şikand zencîr
Serê me parast
Ji birîn û şûr
Roja hat kuştin xwînmijê dilsoz
Goya dibêjin: - Ew roj e nûroz
Zivistan diçî
Ew rojên ne xweş
Parêz dibî kurd
Ji dêwê zergeş
Wesan dibêjî Zerdeştê rêzan
Ehreman dişkê Hirmiz tê meydan
Kîme ez?

Ez im ê çêkir ev cejn û nûroz
Divê bistênim
Wilo nemênim
Bigrim tol û doz
Fermandar bim ez
Li ser Kurdistan
Bo min bimênin
Ev bax û bustan
Ev şax û ev deşt
Rez û şînahî
Bigrim destê xwe
Dil xoş û şahî
Zana û xwenda
Dezgevanên xurt
Vî warî bigrin
Bikin ronahî
Kîme ez? .

Ez im Kardox, Xaldêwê kevnar
Ez im ew Mîtan, Nayrî û Sobar
Ez im ew Lolo
Kardok - û Kudî
Ez im Mad û Goş
Horî û Gudî
Ez im Kurmanc û Kelhor, Lor û Gor
Ez im, ez Kurd im, lî jêr û jor
Çend hezar sal in
Kurdistana min
Perçe perçe ma
Bindestê dijmin
Kîme ez? Iro ji Lor û Kelhor û Kurmanc
Ji dest xwe berdan ew text û ew tac
Bûne Olperest
Bi tizbî û xişt
Ta dijmin şikand
Li me ser û pişt
Me dan bin lingan dewlet û hebûn
Bûn dijminê hev perçe, perçe bûn
Ta ku Kurdistan
Ta ku Kurdistan
Jar û perîşan
Kete bin destan
Kîme ez?

Ez im ev milet ez im ejdeha
Ji xewa dîlî şîyar bûm niha
Dixwazim wek mêr
Dixwazim wek şêr
Serê xwe hildim
Çi ser bilind im
Bi cîhan carek
Ez bidim zanîn
Rêçika Markîs
Rêçika Lenîn
Kurê Guhderz û Ferhad û Rustem
Kurê Salar û Şêrgoh û Deysem
Bejin bilind im
Wek Dêw bilind im
Ez dest dirêj im
Serbest dibêjim
Dixwazim bi lez
Gavan bavêjim
Kîme ez?

Ne xwînxwar im ez, haştî xwaz im ez
Serdarê me ye gernas û nebez
Em şer naxvvazin
Divên wekhevî
Em paşve naçin
Dijmin direvî
Ji bo mirovan em tev dost û yar
Bijî Kurdistan bimrî koledar
Kîme ez?

Cigerxwin

yorum | | Devamı...

Bilûra Min - Celadet Bedirxan

Bilûra Min

Bilûra min a şîrîn
tu di sariya sibehê
û hingûra êvarê de
hevalê bêhevalan,
destbirayê şivan û dilketiyan î.
Dengê te
hêstirên dilên xemgîran,
silava ji hev-veqetiyan,
girîn û zarîna dilketiyan
tîne bîra min.
bilûra min tu î,
xemrevîna terkeserên dinyayê!

Dengê bilûra min,
çiya û zozanên bilind,
kaniyên bi gul û rihan dorgirtî,
guhê şkeft û serê zinaran
guhdarên te ne!
û sira bayê xerbî
te di nav pelên darê de digerîne.

Bilûra min, were emê
bi wî çiyayê bilind re
bi hewa kevin,
û bibin cîranê bayên xurt
û hevalê kimtên wan
yên bi mij û dûman,
û tê de dengê xwe berdin,
û zarîna dengê me
bikeve nav kortal û geliyan
û bêcaniya erdên jêrîn
bihejîne;
û pêlên ava heftreng
ên xemzebaz
nalîna me bigehîne
deşta Sirûç û Diyarbekrê;
û beriya mêrxasên Berazan;
û kalîna berxan
tev şehîna hespan
li me vegerînin.

Bilûra min, binêre û bibihîze!
Roj çû ava,
stêra êvarê bû geş,
kolosên çiyan ên gewr
û hewraniyên wan ên sor û zêrîn
bûne çûn;
û pêlên ava şevê ên reş
ketine deşt û newalan
heta rûyê gir û kepezan.
Di qeraca de
kevir piyê şevgera dixapînin
û bêdengiya şevê de
pêjna lingên mêrxasan tê.

Bilûra min,
dengê xwe berde!
Dinya, mîna zarokekî berşîr,
ket dergûşa xwe;
Dengê xwe berde, bilûra min,
û jê re bilorîne,
xema wê birevîne!
Bilûra min tu î.

Xemrevîna terkeserên dinyayê;
û li rohelatî
dema ko dinya hişyar dibe
ji xew radibe
ji me re
strana azadî û serbestiya
Kurdistanê
binehwirîne,
û dengê wê stranê, bila,
mîna tîrêjên rojê ên pak û zêrîn
bikeve nav dil û guhên me.
Bilûra min,
Tu î xemrevîna dilketiyên welêt.

Celadet Bedirxan

yorum | | Devamı...

Dema tu bêdeng dimînî - Atilla Barişer

1 Şubat 2015 Pazar

Dema tu bêdeng dimînî

Dema tu bêdeng dimînî
Têne girtin hemû deriyên min
Dikişe ser çavên min
Sirgûyên hesin yên tenêtiyê
Paşê tarî
Mezin dibê valahiya bê terîf
Tunebûnek wisa ku
Nikarim bêjim
Ku balîfa xwe hildidim
Dilê min dibe koçber
Ber bi merîdyenên herî dûr
Lê naçim dimînim
Çûyîn bırina kûr
Neçûyin şûr
Kengê tu bêdeng dibî
Dilê min dibe tendûr

Atilla Barişer

yorum | | Devamı...

Erdhej - Atilla Barişer

Erdhej

Tu berê dilop bi dilop niqutî
Li ser dilê min ê tî,
Paşê jî bûyî baran.
Min dizanibû
Piştî wê jî bager e.
Tu niha bûyî erdhej
Di nava mejûyê min da
Çavén te pêşeng, kenên te paşeng...

Atilla Barişer

yorum | | Devamı...

Elî Heriri

5 Aralık 2014 Cuma

İslamiyet sonrası Kurmanci lehçesiyle yazan, ilk şair Şeyh Elî Heriri’dir.

Eli Heriri hakkında çok şey bilinmiyor. Onun hakkında bir çok belge RuAlksander Jaba tarafından bugüne kadar gelmiş. Jaba’nın dışındaki kaynaklar sözlüdür. Eli Heriri, kendi döneminde Şeyh Eli Heriri adı ile bilinir.

Hicri 400 yılında doğmuştur. Bu da miladi takvime göre 1009 yılında Şemdinan yakınındaki Herîr köyünde doğan Elî Herîrî, 1078′de aynı köyde öldü. Şiirlerinin hepsini Kürtçe’nin Kurmancî şivesiyle yazan şairin Soran bölgesindeki Herîrî köyünde doğduğunu söyleyen tarihçiler de vardır. İlk kez Albert Socin 1887 yılında yayınladığı bir derlemede Elî Herîrî’nin bir şiirine yer vermiştir.

Daha sonra M. B. Rudenko, 1972 yılında yayımlanan bir makalesinde şairin Saltıkov-Şedrin kütüphanesindeki Kürtçe elyazmaları arasında bulduğu birkaç şiirine yer ayırmıştır. Sadık Bahaddin Ahmedi de 1980 yılında Bağdat’ta yaymladığı Hozan êt Kurdî adlı yapıtında Elî Herîrî’nin birkaç şiiri vardır. Kürt medrese edebiyatını kullandığı hece ve kafiye düzeniyle etkileyen Herîrî’nin şiirlerinde, tasavvufî aşkla birlikte dünyevî aşkın da işlendiği gözleniyor.

İleriki dönemler neyi gösterir yapılacak araştırmalar daha kimleri çıkarır bilinmez ama şimdiki verilere göre, Kürt şairlerinin ilki Hamedanlı Baba Tahir’dir. Baba Tahir Hemedani Kürtçenin Lori lehçesi ile yazmıştır.

Kurmanci lehçesini ilk kullanan da Şeyh Eli Heriri’dir. Şeyh Eli Heriri Kürt edebiyatının öncülerindendir.

Şiirleri halkımız arasında gece okunurdu. Dinleyenler üzerinde büyük etki bırakırdı. Birisinin güzel şiir okuyuşundan bahsedilip övülmek istendiğinde, “Eli Heriri’nin tadındadır” denirdi. şiirleri akla gelirdi.

Eli Heriri, büyük bir bilgindi. Ozanlığında olduğu kadar bilge yönüde vardı. Halk arasında biri tahsilini iyi yapmadığı vakit “Okudu da sanki Eli Heriri oldu” şeklinde eleştiriliyordu. Özcesi Eli Heriri büyük bir adam, olgun bir alim ve Herir de, bilginin diyarıydı. O şehirde Eli Heriri’den başka bir çok alim ve bilgin çıkmıştır. Özellikle Eli Heriri’nin oğlu Şeyh Ahmed.

Eğer Eli Heriri hakkında iyi bir araştırma ve inceleme yapılırsa, bir çok şey karanlıktan aydınlığa çıkacak, ilginç bulgularla karşılaşılacaktır. Memleketin ve dönemin durumu aydınlanacaktır. Eli Heriri’nin ailesinden birçok kişi tarikat şeyhi olarak yetişmiştir. Babası Şeyh olmakla beraber aynı zamanda medrese hocasıydı. Eli Heriri, ilk eğitimini babasının medresesinde almıştır. Şiirlerinde Elî (Ali), Eliyo veya Şêx Elî ismiyle karşımıza çıkmıştır. Bizim elimizdeki şiirlerinde, her bir şiirinde bu üç isimden birini kullanmıştır. Bu güne kadar bize ulaşan şiirleri incelediğimizde, kaideli şiirlerin ona ait olduğunu görürüz. Şüphesiz Eli Heriri, bilgin bir şahsiyet olarak Kürt toplumunu tahlil etmiştir.

Eli Heriri’nin ismini ilk olarak yazılı kaynaklarda Şêx Ehmedê Xani’nîn Mem U Zin’inde görüyoruz.

Aleksander Jaba Kürt şairlerinin ilkinin Eli Heriri olduğunu belirtir. Zira divan ve şiirlerinin Kürdistan’da, oldukça yaygın olduğu anlatılır.

Eli Heriri’nin şiirleri kolay anlaşılıyor. Şiirleri zarif ve ahenklidir. Bir çok kişi şiirlerini ezberden bilirdi. Feqi ve hoca arasındaki diyalog toplumda genellikle konuşulur ve ondan epey bahsedilirdi.

Bugün Kürdistan’da Eli Heriri’nin adıyla bilinen divan hakkında bilgimiz yoktur. Halk arasında sözleri ve şiirleri sözlü olarak dolaşır.

Albert Sosın, yaptığı derlemesinde Eli Heriri’nin bir şiirini de almaktadır. İsveçce ve elle yazılı bir şiiri vardır. Ne yazık ki henüz kamuoyuna sunulmamıştır.  Ölümü hakkında farklı bilgiler mevcuttur. Tahmini Hicri 970 (M:1078) yılında Kürdistan dışında öldüğü ve kabrinin kendi yurdunun dışında olduğu söylenir.

yorum | | Devamı...